Hayatta bazen öyle bir nokta geliyor ki her şey üst üste biniyor. Okul, arkadaşlar, gelecek kaygısı, yapılacak işler, düşünceler. Çözüm veya en azından bir hareket bekleyen her şey.Sanırım ben de şu an bu noktadayım. Harekete geçme vaktim gelmiş gibi. Enerjim tükense de hissediyorum yapmam gerekenleri. Her şeyi teker teker aradan çıkartmam gerektiğini.
Biri bana problemini anlattığında tepkim çözümün kolay olduğudur. Harbi öyledir ama. Ben aynı problemle karşılaştığımda ise çok zor gelir. Ya dünyadaki problemlerimiz gerçekten kolay, ya da dışarıdan kolay olduğunu görüp içeriden göremiyoruz. Umarım ilki doğrudur, çünkü kendimi ite kaka doğru yola sokma vaktim gelmiş gibi. İlk adımı neyle atacağımı bilmiyorum yine de. Uzaklara gitsem bir süre, yeni insanlara tanışsam. Hiç biri olmadı okuldakilerle tanışsam!(Yazar burada yukarıdakine seslenmiş)
PS. lustral, concerta.

bence de hiç değilse okuldakilerle tanışsan :P
YanıtlaSilsen ilk adımı attın zaten :) yrn telefon ederek ikincisini atıcaksın..soora arkası gelicek zaten =*
YanıtlaSil