Ve işte o gaz! Hevesle başladığım her şey gibi, yazmak, doldurmak isteği.
Yarın gene uzun bir dönemin başlangıcı. Okul eskisi kadar zevk vermiyor artık. Yapmak istediklerimi yaptığımı zannetmiyorum. Ki tatil boyunca sabaha kadar oturup tüm gün uyumaya o kadar alıştım ki, yeniden sabahları uyanık olmak çok canımı yakacak.
Nedense insanlar uyuyorken ben ayakta olmayı daha çok seviyorum, hoşuma gidiyor. Tüm gün uyumak, hayatın üzüntülerinden, keşmekeşinden, kalabalığından sıyrılmak huzur veriyor.
Uyuyarak kaçıyorum birazcık yaşamaktan.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder